जिन्दगीसंग जित्ने रहर
भन्छन् रहर पूरा गर्नलाइ हुदैनन् रहर त बस रहरका लागि मात्र हुन्छन् र जसका रहर पूरा हुन्छन् ती भाग्यमानी हुन्छन्। तर म ती भाग्यमानी मध्यहरुमा कहाँ पर्छु र तरपनी रहर गर्न भने मैले कहिल्यै छोडिन चाहे ती पूरा हुन चाहे नहुन। तर कहिलेकाही म आफैलाइ अचम्म लाग्छ आफ्नो रहर देखेर मान्छेहरू सफल हुने,सम्पन्न हुने,सगरमाथा चढ्ने,जुन छुने, तारालाइ धर्तीमा ल्याउने रहर गर्छन् तर मलाइ भने जिन्दगीसंग जिन्दगी जित्ने रहर लागेको छ।थाहा छ जुन कहिल्यै पूरा हुदैन र यो पनि थाहा छ मै हु भन्नेहरूले पनि जिन्दगीसंग जित्दा जित्दै हारेको मैले मेरै आँखा अगाडि नदेखी कहाँ छु र तरपनी मलाई जिन्दगीसंग जित्ने रहर लाग्यो,रहर लाग्यो त लाग्यो मैले के गरु !!
जिन्दगी र भगवानसंग दुखको गहिराई सोध्ने मान्छे हु म ताकी त्यो गहिराईलाई पार गरेर एउटा नया जिन्दगी हासिल गर्न सकु,जिन्दगीलाई नया आयम दिन सकु।यस्तैमा एकदिन जिन्दगी र दुखको गहिराईको कुरा गर्दा एक जना अन्जबी मान्छेले भने बिहानी हुनलाई रातको अन्धकार फाट्नुपर्छ र रातको अन्धकार फाट्नलाइ तिमिले केही समय कुर्नुपर्छ।हो जिन्दगी पनि त्यस्तै हो जति नै दुखको कालो बादलले घेरेपनी एकदिन उज्यालो बिहानी अवश्य आउँछ तर तिमिले फर्खन सक्नुपर्छ र तिमी पर्ख आफ्नो कर्म नछाडि गर। यसै पनि जिन्दगीसंग हर समय लडिनै रहेकी हुन्छु म कहिले आसुसंग,त कहिले ओठमै आएर हराएको मुस्कानसंग,कहिले दिनको उज्यालोमा त कहिले रातको अन्धकारमा हर समय लड्नु त लड्नु नै छ त्यसैले पनि ती अज्नबिका कुराले कताकता मन छोए !!
त्यसपछिका हरेक दिनहरु म एउटा नया उमिद र रोशनीकासाथ सुरु गर्न थाले चाहे जति पीडा होस म मुस्कुराउन थाले,चाहे दुखका काला बादलले जति नै घेरुन म तिनीहरुलाई उछिन्न थाले तर यहा अरुले आफुलाई जितेको कस्लाइ मन पर्छ र हो त्यसैले पनि मेरो जिन्दगीलाई पनि मैले उसंग जित्ने कोसिस गरेको मन परेन र उ म प्रती कठोर हुन थाल्यो र अझ कठिक चुनौती खडा गर्न थाल्यो,अझ भनौ मप्रती उसको व्यवार रुखो हुन थाल्यो अनि म पनि के कम थिएर उसका चुनौतिसंग अझ मजबुत भएर लड्दै गए उसका सामु आफू कम्जोर भइन र जिन्दगीलाई चुनौती दिदै भने जिन्दगी म तसंग हारेकी छैन र कहिल्यै हार्दिन पनि यसको सबैभन्दा ठुलो प्रमाण यो हो कि तेरा हरेक परिक्षाका कसौटिलाई मैले सकुसल पार गरेकी छु र अझ भनौ तेरा हरेक चुनौती र परिक्षाका बाहुजुत पनि तैले दिएका दुख र पीडा बाहुजुद पनि म बाचेकी छु !!
जिन्दगीसंग जित्ने रहर
भन्छन् रहर पूरा गर्नलाइ हुदैनन् रहर त बस रहरका लागि मात्र हुन्छन् र जसका रहर पूरा हुन्छन् ती भाग्यमानी हुन्छन्। तर म ती भाग्यमानी मध्यहरुमा कहाँ पर्छु र तरपनी रहर गर्न भने मैले कहिल्यै छोडिन चाहे ती पूरा हुन चाहे नहुन। तर कहिलेकाही म आफैलाइ अचम्म लाग्छ आफ्नो रहर देखेर मान्छेहरू सफल हुने,सम्पन्न हुने,सगरमाथा चढ्ने,जुन छुने, तारालाइ धर्तीमा ल्याउने रहर गर्छन् तर मलाइ भने जिन्दगीसंग जिन्दगी जित्ने रहर लागेको छ।थाहा छ जुन कहिल्यै पूरा हुदैन र यो पनि थाहा छ मै हु भन्नेहरूले पनि जिन्दगीसंग जित्दा जित्दै हारेको मैले मेरै आँखा अगाडि नदेखी कहाँ छु र तरपनी मलाई जिन्दगीसंग जित्ने रहर लाग्यो,रहर लाग्यो त लाग्यो मैले के गरु,जिन्दगी र भगवानसंग दुखको गहिराई सोध्ने मान्छे हु म ताकी त्यो गहिराईलाई पार गरेर एउटा नया जिन्दगी हासिल गर्न सकु,जिन्दगीलाई नया आयम दिन सकु।यस्तैमा एकदिन जिन्दगी र दुखको गहिराईको कुरा गर्दा एक जना अन्जबी मान्छेले भने बिहानी हुनलाई रातको अन्धकार फाट्नुपर्छ र रातको अन्धकार फाट्नलाइ तिमिले केही समय कुर्नुपर्छ।हो जिन्दगी पनि त्यस्तै हो जति नै दुखको कालो बादलले घेरेपनी एकदिन उज्यालो बिहानी अवश्य आउँछ तर तिमिले फर्खन सक्नुपर्छ र तिमी पर्ख आफ्नो कर्म नछाडि गर। यसै पनि जिन्दगीसंग हर समय लडिनै रहेकी हुन्छु म कहिले आसुसंग,त कहिले ओठमै आएर हराएको मुस्कानसंग,कहिले दिनको उज्यालोमा त कहिले रातको अन्धकारमा हर समय लड्नु त लड्नु नै छ त्यसैले पनि ती अज्नबिका कुराले कताकता मन छोए !!
त्यसपछिका हरेक दिनहरु म एउटा नया उमिद र रोशनीकासाथ सुरु गर्न थाले चाहे जति पीडा होस म मुस्कुराउन थाले,चाहे दुखका काला बादलले जति नै घेरुन म तिनीहरुलाई उछिन्न थाले तर यहा अरुले आफुलाई जितेको कस्लाइ मन पर्छ र हो त्यसैले पनि मेरो जिन्दगीलाई पनि मैले उसंग जित्ने कोसिस गरेको मन परेन र उ म प्रती कठोर हुन थाल्यो र अझ कठिक चुनौती खडा गर्न थाल्यो,अझ भनौ मप्रती उसको व्यवार रुखो हुन थाल्यो अनि म पनि के कम थिएर उसका चुनौतिसंग अझ मजबुत भएर लड्दै गए उसका सामु आफू कम्जोर भइन र जिन्दगीलाई चुनौती दिदै भने जिन्दगी म तसंग हारेकी छैन र कहिल्यै हार्दिन पनि यसको सबैभन्दा ठुलो प्रमाण यो हो कि तेरा हरेक परिक्षाका कसौटिलाई मैले सकुसल पार गरेकी छु र अझ भनौ तेरा हरेक चुनौती र परिक्षाका बाहुजुत पनि तैले दिएका दुख र पीडा बाहुजुद पनि म बाचेकी छु !!
No comments:
Post a Comment