तिमीले खाएको कसम पनि त्यही हैन र जुन
मैले खाएको थिए अनि
तिमी अगाडि म पछाडी यहि सोच्छु यो भूल भयो कसरी
ये भाग्य लेख्ने विधाता तिमीबाट ...
तिमी
चितामा जल्दै गर्दा म खरानी भएको थिए । छोराले तिमीलाई मुखाअग्नी दिदा म जलिरहेको
थिए । आज तिमीले छोडेर गएको ठ्याक्कै पाँच वर्ष भएको छ। र यो पाँच वर्ष म कयौं पटक
मरेको छु तिम्रो यादमा, जलेको छु तिम्रो प्रेममा । मलाई हरेक पटक तिमीसँगको पहिलो भेट
याद आउँछ। तिम्रो निश्चल कञ्चन मुस्कान याद आउछ । र ति यादमा तिमी अझ संग्लो भएर आउँछौ
अनि आँखामा आँसु यसै टलपल हुन्छन्। घरपरिवारले तिमीलाई मेरो लागि रोजेपनि मेरो
मनले तिमी जन्मौ देखि मेरि नै थियौ भन्थ्यो । बाबाआमासँग तिमीलाई पहिलो पटक हेर्न
जाँदा कसरी जुधेका थिए हाम्रा नजर अनि लाजले राती भएकी थियौ तिमी। सायद त्यही
प्रेमको पहिलो सुरुवात थियो । त्यसपछि तिमीसँगका ३५ वर्ष कसरी बिते मैले
थाहासम्म पाएन। तिमीले पत्नी देखि आमासम्मको सफर तय गर्दसम्म कहिल्यै उफ! सम्म
गरिनौ । मेरा हरेक राम्रा नराम्रा कुरा कति मज्जाले स्वीर्कायौ। मेरा बाबाआमालाई
तिमीले आफ्नै बाबाआमा मानेर सेवा गरिरहेहौ। तिम्रो प्रेमको, तिम्रो धैर्यको, तिम्रो
सेवा भावको म भक्त हुँ प्यारि। तिमीले अपनाउने जीवनशैलीको कायल हुँ म । मृत्युले
शरीरसँगको साथ छुट्न सक्छ। आत्माको मेल हैन बस म यहि कुरालाई आत्मसात गरेर
बाँचिरहेको छु ।
तिम्रो प्रेमको म आदि भइसकेको रहेछु राधा त्यसैले त म जहाँ
जहाँ जान्छु तिम्रो उपस्थित पाउँछु फुलेको फूलमा तिमीलाई देख्छु, पूर्णिमाको
जुनमा तिमीलाई देख्छु, आफ्ना वरपर उड्ने पंछीमा म तिम्रै छाँया देख्छु । थाहा
छ तिमीलाई हाम्रा छोराछोरी ठूला भएका छन् बुझ्ने भएका छन् । घरमा परी जस्तै सानी
नातिनिको आगमन भएको छ । जोसँग म तिम्रो कुरा गर्दै समय बिताउने गर्छु।मेरो पक्का
साथी जस्तै भएकी छिन् सानि नातिनी । छोरीले पनि बिहे गरिन् । हामी त हजुरबुबा हजुरआमा
भइसकेका छौ राधा । म तिम्रो कमि जतिसक्दो कम गर्ने कोसिस गर्छु तर पनि कहि न कहि खालीपन
रहिजाने रहेछ। छोरी आज पनि तिमीलाई सम्झेर मलिन हुन्छिन् । छोरो तिम्रो कुरा निक्लना
बित्तिकै कोठातिर जान्छ ।
थाहा
छ बुहारी ठ्याक्कै तिमी जस्तै भएकी छिन्, अरुको ख्याल राख्ने, तिमी गएपछि
घरको सबै जिम्मा उनले त लिएकी थिइन् मेरो पनि सुद्दिबुद्दी सब हराएको थिए । कति
सममयसम्म त मेरो होसै थिएन राम्रोसँग तर अब म ढुक्क छु बुहारीले घर समालेको देखेर
सबैको राम्रो ख्याल गर्छिन् । सबैलाई माया गर्छिन् ।
कहिलेकाही
सोच्छु राधा तिम्रो साथको जरुरत जहाँ सबैभन्दा बढी थियो त्यहीँ तिमीले छोडेर गयौ । सँगै
प्रेम गरेपनी सँगै मर्न नमिल्ने रहेछ । प्रेम गर्नेहरु पनि प्रेमको माया मारेर जाने
रहेछन्।मलाई एकपल एक्लै नछोड्ने तिमी कसरी मलाई एक्लै छोडेर जान सकेयौ मान्नु पर्छ
तिम्रो त्यो हिम्मतलाई,तिम्रो त्यो साहसलाई । म त साह्रै कमजोरी पो रहेछु हेर त
एक्लै कसरी लाज नमानेर बसिरहेको छु तिमीसँगै जाने हिम्मत किन नआएको होला त्यतिबेला । हिजोआज
यो कुरा खुब सोच्न थालेको छु ।
राधा
जिन्दगीको सत्तरी औ वसन्त पार गर्दै गर्दा पनि मलाई त्यही उकालिको खेत नजर आउँछ
जहाँ मैले पहिलो पल्ट घाँस काट्दै गरेकी तिमिलाई देखेको थिए । तिमीलाई फर्की फर्की
हेरेको थिए । तिम्रो त्यही गुन्युचोली लाएको तस्बिर आजपनी आँखाभरी आएर बस्छ । तिमी
जताततै हुन्छेयौ । म तिम्रो मन्दमन्द मुस्कानमा अझ कायल हुदै जान्छु । तिम्रो आँखाको
गहिराईमा झनझन डुब्बै जान्छु । अनि प्रेम वर्षा बनेर वर्षिन थाल्छ र मलाई भिजाएर
जान्छ ।
शरीर बूढो हुँदै गएपनी तिमीलाई प्रेम गरेको मन आज पनि उस्तै
छ । तिमीसँग बिताएका सुखदुःखका पलहरु आज पनि उसैगरी मस्तिष्कमा ताजा छन् । बस केही छैन
भने त्यो हो तिम्रो भौतिक शरीर । तिम्रो भौतिक अस्तित्व । हो राधा बस त्यसैको कमिले हो
कहिलेकाही साह्रै सताउने भनेको ।
तिम्रो
आत्माको शान्तिको कामना हरवक्त रहन्छ प्यारि। तिम्रो सपनामा प्रतीक्षा पनि हरवक्त
रहन्छ । छोराछोरीलाई तिम्रो कमि महसुस हुन दिएको त छैन मैले तर सबै कमि कहाँ पूरा
हुन्छन् र जिन्दगीमा । "तिमी भएको भए यसो हुन्थ्यो तिमी भएको उसो
हुन्थ्यो" सोच्दैमा कति दिन गए । दिन गएको समेत पत्तो हुन्न कहिलेकाही त
आफैलाई। यी दिनहरुमा तिम्रो याद खुब आउँछ राधा। जब जब जिन्दगीले कोल्टो फेर्दै जान्छ
तिमीसँगको सानिध्यताले सताउन थाल्छ ।
बिवाहको
मण्डपमा दुबैले खाएको कसम एउटै थियो तर तिमी अगाडि म पछाडि कसरी भए यहि सोच्छु। तिमी
प्रेममा अगाडि, सम्बन्ध र जिम्मेवारी निभाउनमा अगाडि हरेक कुरा तिमि अगाडि भएको खुब
मन पर्थ्यो मलाई तर यो कुरामा तिमी अगाडि भएको पटक्कै मन परेको छैन ।
थाहा
छ राधा म किन बाँचिरहेको छु किनकि तिमीसँगको पुनर्मिलन अझ सुन्दर हुनेछ भन्ने आशा
छ मलाई।तिमीलाई भेट्दा खुसी कुरा सुनाउन सकु तिमीलाई अझ प्रेम गर्न सकु
....
यी
दिनहरुमा सोच्छु राधा बाँच्नु भन्नू पनि के नै रहेछ र आखिर त्यही मृत्युको पर्खाइ
न हो। हो म बाँचिरहेको छु मृत्युको पर्खाइमा अनि तिमीलाई भेट्ने मीठो कल्पनामा। बस म
यी दुई कुराको साहारमा बाँचिरहेको छु राधा .. बस म बाँचिरहेको छु तिमीसँग मिलन
गराउने मृत्युको पर्खाइमा ।
